Home / Όμηρος Ερμείδης / Ο Αιωρισμός

Ο Αιωρισμός

[η εικόνα προέρχεται από την ακόλουθη ιστοσελίδα : https://en.wikipedia.org/wiki/Orpheus ]

Σχέση ήχου συντονισμού αρμονίας παγκόσμιας βαρύτητος ερωτικού πεδίου και αρμονίας αντιβαρύτητος

Χαρακτηριστικό παράδειγμα εδώ έχουμε τους Γιόγκι, οι οποίοι που επιδίδονται εις τον αιωρισμό. Γνωρίζουν μια μυστική ποιητική μελωδική φράση που για κάθε έναν είναι διαφορετική.

Επαναλαμβάνουν νοερά ενώ διαλογίζονται, αποκόπτονται από τον γύρω κόσμο, όταν δε συντονιστούν με την παγκόσμια ερωτική ενέργεια τότε αρχίζει ο αιωρισμός [Βίλχελμ Ράιχ – Οργόνη].

Παράλληλα νιώθουν απ’ ότι περιγράφουν, ερωτική φόρτιση δηλαδή κάτι σαν οργασμό. Αν αποσυντονιστούν αυτόματα πάλι πέφτουν εκ νέου κάτω. Αν ο συντονισμός συνεχισθεί, ο Γιόγκι αιωρείται όσο επιθυμεί.

Ο Μάρκο Πόλο στις περιγραφές του στις περιηγήσεις του, αναφέρει ότι υπήρξε και αυτόπτης μάρτυς τέτοιου φαινομένου.

Εδώ πρέπει να εξηγήσουμε ότι το κάθε τι εις την φύση και ο άνθρωπος φυσικά έχει μια συγκεκριμένη και πολύ προσωπική ιδιοσυχνότητα, κάτι σαν το δακτυλικό μας αποτύπωμα. Όταν ενεργοποιήσει αυτή πετυχαίνει αυτό που περιγράφεται ανωτέρω το φαινόμενο του αιωρισμού.

Η φυσική λέγει όταν έχουμε συντονισμό ενός αριθμού συχνοτήτων, τότε το πλάτος της ταλαντώσεως αυξάνει απεριόριστα και η ενέργεια.

Αν συντονιστείς λοιπόν με το σφαίρο, την «Ουράνια Αφροδίτη», όσο χρειάζεται για να υπερνικήσεις την δυναμική του βάρους σου, τότε αιωρείσαι. Ο κεραυνοβόλος έρωτας σίγουρα πρέπει να έχει σχέση με τις ιδιοσυχνότητες που συντονίζονται ακέραια η μια με την άλλη.

Μαρτυρίες αιωρισμού

Ο ερευνητής Dr Jall (Τζάλ) αναφέρει για ανύψωση τεραστίων όγκων – βράχων στο Θιβέτ, μέσα στο βιβλίο του : Οι Θεοί κατοικούν στο Θιβέτ ; (1969 –1970). Αυτά γίνονται κυρίως με ηχητικά κύματα ή με τα κύμβαλα 12 μοναχών.

Στην αρχαία Ελλάδα έχουμε τον Αλκαίο όπου με τους ήχους της λύρας του κτίζει τον ναό του Απόλλωνος εις την Ιωνία, ανυψώνοντας τεράστιους όγκους μαρμάρου και κτίζοντας έτσι τον ναό.

Και υπάρχουν επίσης και άλλες αναφορές κτισίματος υπό τον ήχο της λύρας.

Υπάρχει και μια μυστική γραφή που θέλει και η Ακρόπολη των Αθηνών τουλάχιστον ένα μέρος της από επάνω προς τα κάτω. Αφού λέει η γραφή ότι οι Αθηναίοι είχαν στα χέρια τους και φύλαγαν με μεγάλο σεβασμό την λύρα του Ορφέως, και με τους ήχους της σήκωναν βράχους εις τον αέρα και τους μετέφεραν εκεί που έκτιζαν την ακρόπολη.

Αλλά και εις την Ευρώπη, εις τα παιδιά του Ηρακλέους, τους Κέλτες και τους Γαλάτες, η μέθοδος είναι γνωστή. Αναφέρεται εις την Εγκυκλοπαίδεια Μυστικών επιστημών και της Θεουργίας της Βενετίας Νιούαλ [σελίδα 118]. Προπάππους μάγου Μέρλιν, Μέρλιν και αυτός, να αιωρείται μεταφέροντας τεραστίους όγκους πετρών, ενώ από κάτω δυο τροβαδούροι τραγουδούν, ψέλνουν.

Στο σχόλιο της εικόνας γράφει : ο Μέρλιν στο Στόουν Χένζ (Πέτρινος βράχος), σύμφωνα με ένα πανάρχαιο μύθο όπου μετέφερε από την Ιρλανδία περνώντας επάνω από την θάλασσα τεράστιους όγκους πετρών. Ακούγεται μεγαλειώδες.

Εδώ στην Ελλάδα, ο Αμφίων, ο γιος της Αντιόπης και του Διός και δίδυμος αδερφός του Ζύθου, ένας από τους μεγαλύτερους κιθαρωδούς της αρχαιότητας, που διδάχθηκε την μουσική τέχνη κατευθείαν από τον Ερμή, έκανε το εξής καταπληκτικό. Ο Αμφίων και ο αδελφός του Ζύθος είναι κυρίως γνωστοί στην αρχαιότητα για το κτίσιμο της Θείβας και ειδικά για την περιστοίχηση της  (Παυσανίας – Ησίοδος ).

Το κτίσιμο των τειχών της Θείβας έγινε με τον ακόλουθο τρόπο, ο μεν Ζύθος μετέφερε τους ογκώδεις λίθους, ο δε Αμφίων συναρμόνιζε τους ογκόλιθους με τον ήχο της λύρας του. Σηκώνοντας τους στον αέρα και τοποθετώντας τους σε μέρη που ήθελε. Έτσι ανεγέρθηκαν τα τείχη των Θειβών.

Εδώ βλέπουμε ότι από το Θιβέτ μέχρι τους Δρυΐδες Γαλατοκέλτες να έχουμε ίδιες περιγραφές, μέχρι και την παραμικρή λεπτομέρεια.

Ενός φαινομένου που τουλάχιστον δια την επιστήμη του σήμερα, φαίνεται να αδυνατεί ακόμα και να τα σκεφθεί.

Ο Πλίνιος μιλά για ναούς με αγάλματα που αιωρούνται, αγάλματα Θεών, κάτι που επιτυγχάνετο με ένα σύστημα μεγάλων μαγνητών. Αναφέρει τον αρχιτέκτονα Τιμοχάρη που είχε φτιάξει ένα τέτοιο αιωρούμενο άγαλμα στο ναό της Αρσινόης στην Αλεξάνδρεια. Επίσης αναφορά για τέτοια γεγονότα αναφέρουν και άλλοι πολλοί αρχαίοι συγγραφείς.

Μια επίσης αναφορά του Κλαύδιου Πτολεμαίου μας μιλά για ένα μαγνητικό όγκο – βουνό πεδίο στο νησί των Σατύρων που αποκτούσε ένα έντονο μαγνητισμό, μετά από τελετουργικό των ιερέων. Η δε μαγνητική  δύναμη ήτο τέτοια ώστε μπορούσε να τραβά τα καρφιά από τα πλοία και να τα διαλύει [Δούκας Ένς της Σουαβίας – γραπτά Βιργιλίου του Μάγου {περιγραφή ίδια με του Πτολεμαίου}- Γεωγραφία του Σούφη Μαυριτανού Ίντρηση ).

Αυτό το μαγνητικό βουνό ίσως σας φέρει στο νου την δική μας Μαγνησία απέναντι από την Μικρά Ασία που αποτελούν δίπολο και μέσα από άλλες διαδικασίες, δημιουργούν μια τεράστια «μπαταρία», την «μπαταρία» του Αιγαίου. Και έτσι μπορούμε να εξηγήσουμε διάφορα φαινόμενα που μας έχουν περιγράψει οι ιστορικοί μας.

Βιβλιογραφία

Αντιβαρύτητα και Κοσμικό δίκτυο – Ντειβηντ Τσάντες

Εγκυκλοπαίδεια Μυστικών Επιστημών και Θεουργίας – Βενετίας Νιούαλ

Τα Μυστικά των Θεών στο Θιβέτ ;    Dr Jall (Τζάλ)

Σύμπαν, κοσμική και ζωϊκή δύναμη – Φρέντ Χόϋλς

Παγκόσμιο ερωτικό πεδίο – Βίλχεμ Ράϊχ

Παυσανίας [Ηλιακά…], Ησίοδος [Έργα και Ημέραι], Πλίνιος [], Κλαύδιος Πτολεμαίος [Αλμαγέστη] Αναφορές αιωρισμού από τους προαναφερθέντες

[άρθρο εις το περιοδικό ΑΕΡΟΠΟΣ – 1999]
Facebook Comments

Check Also

η Γοργόνα [λαϊκή ονομασία] μέσα από την μυθολογία και την λαογραφία

[η εικόνα προέρχεται από την ακόλουθη ιστοσελίδα : http://pictures.4ever.eu/art/mermaids-143330 ] η Γοργόνα [λαϊκή ονομασία] ή …

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.