Breaking News
Home / Όμηρος Ερμείδης / Κυθήριοι λόγιοι του Όμηρου Ερμείδη [μέρος 1ον]

Κυθήριοι λόγιοι του Όμηρου Ερμείδη [μέρος 1ον]

Κυθήριοι λόγιοι

 

Κατά τους χρόνους κατά τους οποίους η Ενετική Δημοκρατία κατείχε τα Κύθηρα διάφοροι νέοι, τόσον εκ της ευγενούς τάξεως, όσον και εκ του λαού, έχοντες έμφυτο την ροπή προς τα γράμματα, και διαθέτοντες κάποια τινά οικονομική επάρκεια, ετράπησαν προς διαφόρους Ιταλικάς πόλεις  οι οποίες εφημίζοντο δια τα εκπαιδευτικά ιδρύματα, αναζητώντας εις αυτά την ευρυτέρα τους εκπαίδευση.

Από τους Κυθηρίους αυτούς διέπρεψαν εις τα γράμματα, άλλοι δε έγιναν κληρικοί και άλλοι επιστήμονες οι οποίοι  κατέλαβαν εξέχουσα θέση μεταξύ των πνευματικών ανθρώπων της εποχής των. Οπότε θα δούμε τα βιογραφικά σημειώματα που έχουν διασωθεί.

Χριστόφορος Κοντολέων, από τις λίγες πληροφορίες που περιεσώθηκαν, φαίνεται ότι υπήρξε ανήρ λόγιος, και μεγάλης επιστημονικής αξίας.

Είναι άγνωστο πότε γεννήθηκε και πότε πέθανε.

Είναι γνωστό ότι υπήρξε τρόφιμος εις την Ρώμη, εις το ιδρυθέν από τον Πάπα Λέοντος του Γ Ελληνικού Γυμνασίου και ίσως ανήκε εις τους Ελληνόπαιδες εκείνους οι οποίοι μετηνέχθησαν υπό του Λασκάρεως εξ Ελλάδος εις το Γυμνάσιο αυτό δια να σπουδάσουν.

Η ευρυμάθεια αυτού, αν κρίνει κάποιος από τα περισωθέντα έργα του, φανερώνοντας την αξία του και παρουσιάζει αυτόν ως κάτοχο της Ελληνικής παιδείας [ Κωνσταντίνος Σάθας, Νεοελληνική Φιλολογία σελίς 232, Ελληνομνήμων σελίς 291, E. Lengrand σελίς Ι,ΙΙ, p. 55 note I.]

Λόγω της μορφώσεώς του αυτής ετιμάτο δια της φιλίας του διασημού Καρδιναλίου Ροδόλφη. Μεταξύ των ολίγων έργων του τα οποία διεσώθησαν είναι και ένα έργο εις τα λατινικά «Περί Ψυχής» το οποίο ευρίσκεται εις το χειρόγραφο της Βιβλιοθήκης του Middlehill [ Το έργον αυτό τιτλοφορείται «Christofori Contoleontis, De immortalitate animae opuscola» (αιώνος ΣΤ) εν « Catalogi librorum manuscriptorum a Gustavo Haenel Lipsiae 1830,p 882]

Επίσης Ομηρικά σχόλια τα οποία εδημοσιεύθησε ο P. Matrange [Anecdota graeca,  σελίς 479-520, Vaticanus grec. 1352]

Το χειρόγραφο περιέχει και μερικά άλλα τεμάχια ανέκδοτα μεταξύ των οποίων μια προτρεπτική επιστολή «Προς τον μακαριώτατον Πρόεδρον Ρώμης, Παύλο Γ’ ίνα τον Έλληνα και αρχαίον λόγον ανακαινίση».

Επίσης δε και σχόλια επι των επιγραμμάτων του Ιωάννη Λάσκαρη, τα οποία βεβαιοί ότι συνέθεσε «την προς τους φιλομαθείς στοργή».

Ο Κοντολέων αντέγαρψε το 1515 και το έργο «Le Monacencis» , όπως μαρτυρεί η ακόλουθος υπογραφή : «Το κεκτημένον ιδέ ψράψαντ’ ω σώτερ, φρούρα.

Τέλος είληφεν η δέλτος αυτή παρ’ εμού Χριστοφόρου Κοντολέοντος, ξ κ γ, μαίω κθ».

Εις την έκδοση των έργων του σοφιστου΄Λιβάνιου το 1517, προτάσσεται επίγραμμα του Κοντολέοντος το οποίο κυρίως είναι ύμνος προς την πόλη της Φερράρας, και εγκώμιον του Λουκός αυτής Αλφόνσου Este και του αυταδέλφου του Ιππολύτου του καρδιναλίου.

Ο νεαρώτατος τότε σε ηλικία ποιητής εμφανίζεται δεξιοτέχνης του ελεγειακού στίχου και γνώστης τέλειος της αρχαίας ποιητικής γλώσσης.

Το επίγραμμα αυτό, όπερ και παραθέτομεν,θεωρείται τόσον δια την πρωτοτυπίαν του, όσον και δια την λιτότητά εις την φράση και τις εικόνες, ως εξαιρετικό δείγμα της ιδιοφυίας του Κοντολέοντος [ Ηλ. Π. Βουτιερίδου «Ιστορία της Ελληνικής λογοτεχνίας από των μέσων του ΙΕ αιώνος μέχρι των νεοτάτων»].

Πασών ηδε νυ μήτηρ δη πτολίων προέχουσα

Η γε επικλήθην Φερραρίη χάρισι

Ουλύμπου γαρ ιδ’ αίης σώζω κόσμον άπαντα,

Αμφί μεν αντέλλω, αστέρε λαμπροτάτω,

Αυτοκασιγνήτω αρεταίς αστράπτοντ’ άμφω

Αυτάρ ο μεν δίκη, ων κοιρανέει πτολίων ,

Αις ο δε γε πραπίδεσσι, νεών ιθύνει και θεία

Οίακος στήσει ευνομίμως οχ οσίως

Ενθ’ ο μεν έργ’ ; Άρηος, ο δ’ αυ Μουσάον δήμον

Οτρύνουσ’ ασκείν εν δε πέριξ τάνυμαι

Κρηδέμνοις ευδώμοις, ρείθροις τ’ Ηριδανοίο

Νήσω τ’ ηπείρω κάλλος έγωγ’ επέχω

Άλσεα, για’ ερίβωλος υφ’ ηπλωταί μ’ εκατέρθε

Και πεδία κτήνεσε’ όρνισι παμβριθέα

Προς δ’ ετ’ ενήνοχα έργον και περιώσιον άρτι

Πειθούς γαρ θ’ Ερμού θ’ οίσι γόνος μελέτην

Λιβάνιος γε πλείστην  θήκε, λόγον πλουτέω,

Τη γε σοφού Κελίου φροντίδι και μελέτη,

Τοις χρηστού καλευθέρου ηδ’ Ιακώβου δώροις

Οις γε μεγίστην οιδ’ είνεκα τούδε χάρον.

Ο αναφερόμενος εις το επίγραμμα Κέλιος ήτο καθηγητής της εκκλησιαστικής και πολιτικής ρητορικής Καίλιος Καλκανίνος, ο δε Ιάκωβος ήτο αυτός ο οποίος δαπάνησε δια να πραγματοποιηθεί η έκδοση του Λιβανίου, Ιάκωβος Βοιάρδος.

[Παναγιώτη Τσιτσίλια, «Ιστορία των Κυθήρων», τόμος β]
Facebook Comments

Check Also

Ο κατακλυσμός στην αρχαιότητα και τον Χριστιανισμό του Όμηρου Ερμείδη

Ο κατακλυσμός στην αρχαιότητα και τον Χριστιανισμό του Όμηρου Ερμείδη Ελληνική μυθολογία, προκατακλυσμιαία ιστορία Ο …

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.