Home / Όμηρος Ερμείδης / Ιστορικά γεγονότα πρό και μετά Χριστόν [μέρος 1ον ]του Όμηρου Ερμείδη

Ιστορικά γεγονότα πρό και μετά Χριστόν [μέρος 1ον ]του Όμηρου Ερμείδη

Ιστορικά γεγονότα πρό και μετά Χριστόν [μέρος 1ον ]

Εδώ θα δούμε τι προϋπήρχε προχριστιανικά εις την ελληνική ιστορία και τι έχει «επαναληφθεί» ή «αντιγραφεί» ή πλαστογραφηθεί εις τα χριστιανικά χρόνια. Ο καθηγητής αρχαιολογίας του πανεπιστημίου του Τελ Αβίβ Israel Finkelstein, λέγει ότι μετά από 15 έτη μελετών και ανασκαφών καταλήγει εις το συμπέρασμα ότι πολλά κομμάτια της Βίβλου ότι είναι ψεύτικα ή αντεγραμμένα. Οι ανακοινώσεις των μελετών του, δημοσιεύθηκαν με άρθρο του την 24η Ιουνίου του 2008, και του οποίου απόσπασμα υπάρχει εις την ακόλουθο ιστοσελίδα : [http://tech.pathfinder.gr/xpaths/myths/624725.html], αλλά και εις το μέρος της βιβλιογραφίας, εις τον αριθμό 247, του εν λόγω συγγράμματος. Και ο νοών νοείτω.

Η δημιουργία του κόσμου κατά την Παλαιά διαθήκη αντί της δημιουργίας του κόσμου κατά τον Ερμή τον Τρισμέγιστο ή της Γενέσεως του κόσμου κατά τα Ορφικά ή κατά τον Πελασγικό μύθο

Χριστιανική ιστορία

Η δημιουργία του κόσμου κατά την Παλαιά διαθήκη :

«1 Εν ἀρχῇ ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν.

2 ἡ δὲ γῆ ἦν ἀόρατος καὶ ἀκατασκεύαστος, καὶ σκότος ἐπάνω τῆς ἀβύσσου, καὶ πνεῦμα Θεοῦ ἐπεφέρετο ἐπάνω τοῦ ὕδατος.

3 καὶ εἶπεν ὁ Θεός· γενηθήτω φῶς· καὶ ἐγένετο φῶς.»

[Βίβλος – Παλαιά Διαθήκη, Γέννεσις Α, στίχοι 1 – 3].

Ελληνική μυθολογία, προκατακλυσμιαία ιστορία ή πρωτοϊστορία

Η δημιουργία του κόσμου κατά τον Ερμή τον Τρισμέγιστο

«Αρχή των όντων ο θεός

και νούς και φύση και ύλη …

αδιορίστον δε όντων απάτων

και ακατασκευάστων …

ήν γαρ σκότος άπειρον έν αβύσσω,

και ύδωρ και πνεύμα νοερόν

δύναμει θεία, όντα εν χάει

ανείφθη δε φώς άγιον»

[Ερμής Τρισμέγιστος ΙΙΙ στίχοι 1 – 2]

Η Γένεση του κόσμου κατά τα Ορφικά.

Ο Απολλώνιος ο Ρόδιος αναφέρει ότι ο Ορφέας εις το Α, εις τις στίχους 496 – 497 έχει τις φιλοσοφικές δόξες του Εμπεδοκλέους :

«Ήειδεν δ’ως γαία και ουρανός ηδέ θάλασσα,

το πριν επ’ αλλήλοισι μιή συναρηρότα μορφή

Νεκεος εξ ολοοίο διακριθέν αμφίς εκάστα».

Υπάρχει απόσπασμα της Μελανίππης ή του υιού της όπου αναφέρει :

«Κούκ’ εμός μύθος, αλλ’ εμής μητρός πάρα,

Ως ουρανός τε γαία τ’ ην μορφή μια

Επεί δ’ εχωρίσθησαν αλλήλων δίχα,

Τίκτοσι πάντα κανέδωκαν εις φάος,

Δέμδρη, πετεινά, θήρα ους θ’ άλμη τρέφει

Γένος τε θνητών».

Οι Ορφικοί λέγουν ότι ο Άνεμος ξελόγιασε την Νύκτα με τα μαύρα πτερά της, την θεά την οποία που ακόμη και ο Ζεύς την εσέβετο [Ό.π. Ξ 261]. Αυτή γέννησε ένα ασημένιο αυγό εις τους κόλ¬πους του Σκότους και ότι από αυτό το αυγό εξήλθε ο Έρως, που μερικοί τον αποκαλούν Φάνη – Πάνη, ο οποίος έθεσε σε κίνηση το Σύµπαν. Ο Έρως είχε διπλό φύλο, με χρυσά πτερά και τέσσερα κεφάλια, όπου άλλοτε μούγγριζε ως ταύρος ή λιοντάρι, άλλοτε σφύριζε ως φίδι ή βέλαζε ως κριάρι. Τον ονόμασε Ηρικεπαίο και Πρωτογενή Φαέ¬θωντα, η Νύκτα [Ορφικά Αποσπάσματα 60, 61 και 70], ζούσε μαζί του εντός ενός σπηαλίου προβάλλοντας η ίδια ως τριάδα: η Νύκτα, η Τάξη και η Δικαιοσύνη. Εμπρός από αυτό το σπήλαιο αναπόδραστη η μητέρα Ρέα κρούει το χάλκινο τύμπανο της και αναγκάζει έτσι τον άνθρωπο να δώσει προσοχή εις τους χρησμούς της θεάς. Ο Φάνης – Πάνης έπειτα δημιούργησε την γη, τον ουρανό, τον ήλιο και την σελήνη, το σύμπαν όμως το κυβερνούσε η τριπλή θεά, ώσπου το σκήπτρο της επέρασε εις τον Ουρανό [ O.π. 86].

Οι Ορφικοί λέγουν ότι υπάρχει αρχή του κόσμου, διότι το Σύμπαν γεννήθηκε κάποια χρονική στιγμή.  Αυτό όμως έλαβε χώρα προ αμνημονεύτων ετών και είναι άφθαρτο, ακατάλυτο και αιώνιο. Ο Ουρανός χαρακτηρίζεται ως πρεσβυγένεθλος [4,2], δηλαδή ως το πρώτο γεννηθέν, η δε Φύση ως πρωτογένεια [10,5], πρωτότοκος, παναρχαία, αλλά και ως παλαίφατος [10,5], αρχέγονος, παμπάλαια. Η γένεση δεν προκλήθηκε εξ’ ενός προϋπάρχοντος κοσμικού γεγονότος, διότι η Φύση [10,10] είναι απάτωρ και προς επιβεβαίωση εν συνεχεία, καλείται αυτοπάτωρ, ότι έγινε εξ αυτής προερχόμενη.

Ο Κλήμης ο Αλεξανδρέας αναφέρει για την γέννηση του κόσμου κατά τον Ορφέα τα ακόλουθα :

«Μέσα εις την περιφέρεια του Ωού διαμορθώθηκε ένα ζωντανό όν αρρενόθηλυ, με πρόνοια του ενυπάρχοντος εντός του θεϊκού πνεύματος, το οποίο ο Ορφέας αποκαλεί Φάνη, διότι όταν φάνηκε, από αυτόν έλαμψε το παν, με το φέγγος του διαπρεπέστερου στοιχείου, του πυρός, εκπληρούμενο μέσα στο υγρό στοιχείο»

Το Ύδωρ ή Αιθέρας το Έν, αποτελεί την πρώτη Κοσμογονική Ουσία, ή Ενεργητική Αρχή, η «Συνεχής Ουσία». Η Γη ή Χάος ή Πάσχον ή Αόριστος Δυάς ή Έτερον ή Άπειρον των Πυθαγορείων, το οποίο ευρίσκεται σε κατάσταση αμορφίας, αταξίας, αρρυθμίας, συγχύσεως, ταραχής, αποτελεί την «Μεριστή Ουσία» η οποία έχει την ιδιότητα της κινήσεως και της ζωής και διακόπτει το συνεχές της συνεχούς ουσίας. Το Έν και η Δυάς είναι οι δύο πρώτες κοσμογονικές ουσίες, οι οποίες συνιστούν όλη την δημιουργία. Από αυτές και διάμεσο της ενέργειας του Φάνη –  Ερωτά που προκαλεί την επαφή και μίξη των στοιχείων αρχίζει η πορεία του κόσμου. Ο κόσμος γίνεται αντιληπτός ως Ένας που πολλαπλασιάζεται εσωτερικά με τη δημιουργία των διαφόρων μορφών ζωής. Τόσο οι Θεοί, όσο και οι άνθρωποι θεωρούνται δημιουργήματα του Κόσμου, εις τον οποίο μετέχουν και υπάγονται εις τους νόμους που διέπουν τη δομή και λειτουργία του. Οι Θεοί και οι Θεές εθεωρούντο θεματοφύλακες αυτών των νόμων, χωρίς όμως να εκφεύγουν αυτών».

Κατά τον Πελασγικό μύθο της κοσμογονίας, η Ευρυνόμη η Θεά των Πάντων αναδύθηκε από το Χάος γυμνή, όπου μη βρίσκοντας τίποτε το στέρεο ώστε να ακουμπήσει τα πόδια της, διαχωρίζει τότε την θάλασσα από τον ουρανό, χορεύοντας μόνη της επάνω εις τα κύματα. Η Ευρυνόμη χόρεψε κατά τα νότια, και όπισθεν αυτής αναδεύτηκε ο αέρας, φάνταξε κάτι ξεχωριστό, ώστε να αρχίσει το έργο της δημιουργίας. Η Ευρυνόμη στράφηκε και άδραξε αυτόν το βόρειο άνεμο, τον έτριψε καλά μέσα εις τα χέρια της, και τότε εμφανίστηκε ο μέγας όφις, Οφίων. Η Ευρυνόμη χόρεψε έξαλλα για να ζεσταθεί, ασταμάτητα, ώσπου ο Οφίωνας κυριεύθηκε από λαγνεία, κουλουριάστηκε γύρω εις τα θεϊκά μέλη της, και λαχτάρησε να σμίξει μαζί της. Η Ευρυνόμη τότε μεταμορφώθηκε σε περιστερά και πλανήθηκε επάνω εις τα κύματα, και όταν πέρασε ο χρόνος που έπρεπε, γέννησε το Αυγό του Σύμπαντος. Ο Οφίων τότε με μια προσταγή της κουλουριάστηκε επτά φορές γύρω εις το αυγό, ώσπου το αυγό άνοιξε και χωρίστηκε εις τα δύο,  από το αυγό αυτό γεννήθηκαν η Ελένη και τα δίδυμα αδέρφια της ο Κάστορας και ο Πολυδεύκης, δηλαδή οι Διόσκουροι.

Από μέσα του εξήλθαν τότε όλα τα παιδιά της Ευρυνόμης: ο ήλιος, η σελήνη, οι πλανήτες, οι αστέρες, η γη με τα όρη της, τους ποταμούς της, τα δέντρα της, τα βότανά της και τα ζωντανά της πλάσματα. Η Ευρυνόμη και ο Οφίων κατόπιν εις το όρος Όλυμπος κατασκεύασαν την οικεία τους, τότε ο Οφίων όμως εξόργισε την Ευρυνόμη υποστηρίζοντας ότι αυτός ήτο ο δημιουργός του Σύμπαντος και όχι εκείνη. Ευθύς εκείνη τον κτύπησε εις το κεφάλι του με τη φτέρνα της, και τον εξόρισε εις τις σκοτεινές σπηλιές κάτω από την γη. Έπειτα, η Θεά δημιούργησε τις επτά πλανητικές δυνάμεις, ορίζοντας μια Τιτανίδα και έναν Τιτάνα για εκάστη πλανητική δύναμη. Την  Θεία και τον Υπερίωνα για τον Ήλιο, την Φοίβη και τον Άτλαντα για τη Σελήνη, την Διώνη και τον Κριό για τον πλανήτη Άρη, την Μήτιδα και τον Κοίο για τον πλανήτη Ερμή, την Θέμιδα και τον Ευρυμέδοντα για τον πλανήτη Δία, την Τηθύδα και τον Ωκεανό για την Αφροδίτη, τη Ρέα και τον Κρόνο για τον πλανήτη Κρόνο.

Η Γένεση των ανθρώπων κατά την Παλαιά Διαθήκη αντί της Γενέσεως των ανθρώπων κατά τον Πίνδαρο, τον Διόδωρο και τον Ελλάνικο

Χριστιανική ιστορία

Η Γένεση των ανθρώπων

Η Παλαιά Διαθήκη στην Γένεση και στο κεφάλαιο Στ και στους στίχους 1 έως και 4 αναφέρει για τους υιούς του Θεού, που οι υιοί του Θεού τι  είναι ; Θεοί. Όπου οι Θεοί αυτοί, τεκνοποίησαν [δηλαδή έκαναν παιδιά] με τις ωραίες της γης, κείμενο :

1 Καί ἐγένετο ἡνίκα ἤρξαντο οἱ ἄνθρωποι πολλοὶ γίνεσθαι ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ θυγατέρες ἐγεννήθησαν αὐτοῖς.

2 ἰδόντες δὲ οἱ υἱοὶ τοῦ Θεοῦ τὰς θυγατέρας τῶν ἀνθρώπων ὅτι καλαί εἰσιν, ἔλαβον ἑαυτοῖς γυναῖκας ἀπὸ πασῶν, ὧν ἐξελέξαντο.

3 καὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεός· οὐ μὴ καταμείνῃ τὸ πνεῦμά μου ἐν τοῖς ἀνθρώποις τούτοις εἰς τὸν αἰῶνα διὰ τὸ εἶναι αὐτοὺς σάρκας, ἔσονται δὲ αἱ ἡμέραι αὐτῶν ἑκατὸν εἴκοσιν ἔτη.

4 οἱ δὲ γίγαντες ἦσαν ἐπὶ τῆς γῆς ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις· καὶ μετ᾿ ἐκεῖνο, ὡς ἂν εἰσεπορεύοντο οἱ υἱοὶ τοῦ Θεοῦ πρὸς τὰς θυγατέρας τῶν ἀνθρώπων, καὶ ἐγεννῶσαν ἑαυτοῖς· ἐκεῖνοι ἦσαν οἱ γίγαντες οἱ ἀπ᾿ αἰῶνος, οἱ ἄνθρωποι οἱ ὀνομαστοί.

Ελληνική μυθολογία, προκατακλυσμιαία ιστορία ή πρωτοϊστορία

Η Γένεση των ανθρώπων

Αναφέρει ο Πίνδαρος στην Μυθολογία του : ότι οι Ατλαντίδες ή Ατλαγενείς ή Εσπερίδες ή Ουρανίαι ήσαν νύμφες. Αυτές ήσαν οι επτά θυγατέρες του Άτλαντος και της Εσπερίδος [ή της Πληϊόνης κατ’ άλλον μύθο][ ή της Αίθρας, κατ’ άλλον μύθο], οι οποίες γεννήθηκαν εις το όρος Κυλλήνη. Ήτο η Μαία, η μητέρα του Ερμού με τον Δία. Η Ηλέκτρα η μητέρα του Δαρδάνου, μετά το Διός. Η Ταϋγέτη, η μητέρα του Λακεδαίμονος, μετά του Διός. Η Αλκυόνη, η μητέρα του Υριέως μετά του Ποσειδώνος. Η Κελαινώ η μητέρα του Λύκου και του Νυκτέως επίσης μετά του Ποσειδώνος. Η Αστερόπη, η μητέρα του Οινόμαου μετά του Άρεως. Και τέλος η Μερόπη [θνητή] μητέρα του Γλαύκου μετά του θνητού Σισύφου. Για αυτές μας λέγει ότι : «μιγείσας τοις επιφανεστάτοις ήρωσι και Θεοίς, αρχηγούς καταστήναι του πλείστου γένους των ανθρώπων», όπως επίσης αναφέρεται από τον Διόδωρο εις το ΙΙΙ, 60. Για την τεκνοποίηση των Θεών που ήρθαν από τον Ουρανό με θνητούς ή θνητές της γης, αναφέρει και ο Ελλάνικος εις το έργο του «Ατλαντίδα» το οποίον είναι πραγματευμένο περί γενεαλογιών.

Ο Αδάμ ο πρώτος άνθρωπος κατά την Παλαιά Διαθήκη αντί του Φορωνέως του πρώτου ανθρώπου κατά την ελληνική ανθρωπογένεση

Χριστιανική ιστορία

Ο πρώτος άνθρωπος ο Αδάμ

Η Παλαιά Διαθήκη μας αναφέρει ότι ο πρώτος άνθρωπος ήτο ο Αδάμ.

15 Καὶ ἔλαβε Κύριος ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, ὃν ἔπλασε, καὶ ἔθετο αὐτὸν ἐν τῷ παραδείσῳ τῆς τρυφῆς, ἐργάζεσθαι αὐτὸν καὶ φυλάσσειν.

16 καὶ ἐνετείλατο Κύριος ὁ Θεὸς τῷ ᾿Αδὰμ λέγων· ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει φαγῇ,

[Γένεσις, κεφάλαιον 2ον , στίχοι 15-16 – Παλαιά Διαθήκη, Βίβλος]

Ελληνική μυθολογία, προκατακλυσμιαία ιστορία ή πρωτοϊστορία

Ο πρώτος άνθρωπος ο Φορωνεύς

Κατά τον Ακουσίλαο, που άντλησε πληροφορίες από το χαμένο τώρα έπος της «Φορωνίδος» αναφέρει ότι ο Φορωνεύς είναι ο πρώτος άνθρωπος και πατήρ των ανθρώπων.

Ο Παυσανίας εις το έργο του Κορινθιακά εις το 15ο κεφάλαιο και εις την παράγραφον 5 αναφέρει :

[5] λέγεται δὲ καὶ ὧδε λόγος· Φορωνέα ἐν τῇ γῇ ταύτῃ γενέσθαι πρῶτον, Ἴναχον δὲ οὐκ ἄνδρα ἀλλὰ τὸν ποταμὸν πατέρα εἶναι Φορωνεῖ· τοῦτον δὲ Ποσειδῶνι καὶ Ἥρᾳ δικάσαι περὶ τῆς χώρας, σὺν δὲ αὐτῷ Κηφισόν τε καὶ Ἀστερίωνα [καὶ τὸν Ἴναχον] ποταμόν· κρινάντων δὲ Ἥρας εἶναι τὴν γῆν, οὕτω σφίσιν ἀφανίσαι τὸ ὕδωρ Ποσειδῶνα. καὶ διὰ τοῦτο οὔτε Ἴναχος ὕδωρ οὔτε ἄλλος παρέχεται τῶν εἰρημένων ποταμῶν ὅτι μὴ ὕσαντος τοῦ θεοῦ· θέρους δὲ αὖά σφισίν ἐστι τὰ ῥεύματα πλὴν τῶν ἐν Λέρνῃ. Φορωνεὺς δὲ ὁ Ἰνάχου τοὺς ἀνθρώπους συνήγαγε πρῶτον ἐς κοινόν, σποράδας τέως καὶ ἐφ᾽ ἑαυτῶν ἑκάστοτε οἰκοῦντας· καὶ τὸ χωρίον ἐς ὃ πρῶτον ἠθροίσθησαν ἄστυ ὠνομάσθη Φορωνικόν.

O Φορωνεύς ήτο ο πρώτος που συνήγαγε «ες κοινόν» τους ανθρώπους, οι οποίοι έως τότε ζούσαν διάσπαρτοι και μοναχικοί, και ο τόπος της πρώτης συναθροίσεως ονομάσθηκε «άστυ Φορωνικόν.

Ο Παυσανίας εις το έργο του Κορινθιακά εις το 19ο κεφάλαιο και εις την παράγραφον 5 αναφέρει :

[5] ἐνταῦθα ἀνάκειται μὲν θρόνος Δαναοῦ, κεῖται δὲ εἰκὼν Βίτωνος, ἀνὴρ ἐπὶ τῶν ὤμων φέρων ταῦρον· ὡς δὲ Λυκέας ἐποίησεν, ἐς Νεμέαν Ἀργείων ἀγόντων θυσίαν τῷ Διὶ ὁ Βίτων ὑπὸ ῥώμης τε καὶ ἰσχύος ταῦρον ἀράμενος ἤνεγκεν. ἑξῆς δὲ τῆς εἰκόνος ταύτης πῦρ καίουσιν ὀνομάζοντες Φορωνέως εἶναι· οὐ γάρ τι ὁμολογοῦσι δοῦναι πῦρ Προμηθέα ἀνθρώποις, ἀλλὰ ἐς Φορωνέα τοῦ πυρὸς μετάγειν ἐθέλουσι τὴν εὕρεσιν.

Εδώ αναφέρει ότι εις το Άργος υπάρχει βωμός όπου καίει το άσβεστο πυρ εις το όνομα του Φορωνέως, διότι οι Αργείοι αποδίδουν εις αυτόν την εύρεση του πυρός και όχι εις τον Προμηθέα.

Επίσης υπήρχε ο Πρωτεύς, ο οποίος εθεωρείτο ο πρώτος άνθρωπος επί της γης, όπου και η ερμηνεία του ονόματός του σημαίνει ο «πρώτος άνθρωπος».

Ο Αδάμ ο πρώτος άνθρωπος κατά την Παλαιά Διαθήκη αντί του Αδάμαντος, του αρχέτυπου ανθρώπου κατά τα Καβείρια Μυστήρια

Χριστιανική ιστορία

Ο Αδάμ ο πρώτος άνθρωπος κατά την Παλαιά Διαθήκη.

Ο Αδάμ είναι ο πρώτος άνθρωπος που γεννήθηκε κατά την Παλαιά Διαθήκη. Ο Αδάμ ως όνομα  από τον Εβραίο ιστορικό, Φλάβιο Ιώσηπο εις το έργο του «Ιουδαϊκή αρχαιολογία» εις το 1.34.4. δεν υπάρχει, αλλά μόνο το «Άδαμος»[βλέπε κατωτέρω Καβείρια – Αδάμας].

Ελληνική μυθολογία, προκατακλυσμιαία ιστορία ή πρωτοϊστορία

Ο Αδάμας, ο αρχέτυπος άνθρωπος κατά τα Καβείρια μυστήρια.

Ένα από τα πρόσωπα των Καβειρίων μυστηρίων της Σαμοθράκης έφερε το όνομα Αδάμας  ο οποίος αναπαριστάνετο ως ο αρχέτυπος άνθρωπος, ο πρώτος αρσενικός που γεννήθηκε ποτέ.

Ο Ησύχιος εις το λεξικό του αναφέρει: «Κάβειροι, καρκίνοι Πάνυ δε τιμώνται ούτοι εν Λήμνω ως Θεοί. Λέγονται δε είναι Ηφαίστου παίδες».

Εις την Λήμνο επίστευον ότι ο πρώτος άνθρωπος της γης υπήρξε ο Κάβειρος, τον οποίο είχε γεννήσει η Λήμνος με μυστικές απόκρυφες ιερές τελετές. Γενικά αποφεύγετο η χρήση των ονομάτων των Καβείρων, ονομάζονταν γενικά Μεγάλοι Θεοί.

Σε ανασκαφές που έχουν γίνει έχουν βρεθεί επιγραφές όπου τους ονομάζουν Μεγάλους Θεούς ή Άνακτες και ποτέ με το όνομα τους, δηλαδή Κάβειροι.

Εις την Λήμνο τους ονόμαζον επίσης και Καρκίνους.

Όπως μας αναφέρει και ο Paul Descharme εις το βραβευμένο απ’ την Γαλλική ακαδημία έργο του «Εγκυκλοπαίδεια της Ελληνικής Μυθολογίας» εις τον 2ο τόμο της και εις την σελίδα 230.

Το Μέγα Ετυμολογικό [Etymologicum Magnum] εις το 220.37, αναφέρει: «Γάμος: δάμος και γάμος, [εκ του] δαμώ, δαμάζω.

Και τις παρθένες ονομάζουν αδάμαστες» Εξ’ ου και ο παρθένος αδάμας. Η ελληνική ερμηνεία του ονόματος Αδάμ, είναι άγαμα-ος ή άδαμος !

Επίσης μια ακόμη σημαντική πληροφορία μας έχει διασώσει για τον Αδάμαντα ο Χριστιανός συγγραφέας – χρονογράφος Ιππόλυτος, του 2ου μ.Χ αιώνος.

Αναφέρει : «Διότι οι Σαμοθράκες σαφώς ονομάζουν τον τιμώμενο παρ’ αυτών εις τα μυστήρια, τα οποία επιτελούν, τον Αδάμα τον αρχικόν άνθρωπον. Υπάρχουν δε εις το ιερόν της Σαμοθράκης δυο αγάλματα γυμνών ανθρώπων, εχόντων και τας χείρας τεταμένας άνω προς τον ουρανόν και τους φαλλούς εστραμένους προς τα άνω, όπως έχει και το εν Κυλλήνη άγαλμα του Ερμού, τα προειρημένα αγάλματα είναι εικόνες του αρχανθρώπου και του αναγενωμένου πνευματικού ανθρώπου, ο οποίος είναι κατά πάντα ομοούσιος προς εκείνον τον άνθρωπον».

Facebook Comments

Check Also

Ο κατακλυσμός στην αρχαιότητα και τον Χριστιανισμό του Όμηρου Ερμείδη

Ο κατακλυσμός στην αρχαιότητα και τον Χριστιανισμό του Όμηρου Ερμείδη Ελληνική μυθολογία, προκατακλυσμιαία ιστορία Ο …

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.