Breaking News
Home / Ελιάς Γιώργος / ΒΟΥΦΟΝΙΑ ΚΑΙ ΝΕΚΥΣΙΑ.Η ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΟΡΤΩΝ ΣΤΗΝ ΝΗΣΟ ΙΜΒΡΟ[του Γιώργου Ελιά απο Λήμνο]

ΒΟΥΦΟΝΙΑ ΚΑΙ ΝΕΚΥΣΙΑ.Η ΕΠΙΒΙΩΣΗ ΤΩΝ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΟΡΤΩΝ ΣΤΗΝ ΝΗΣΟ ΙΜΒΡΟ[του Γιώργου Ελιά απο Λήμνο]

Στον Αρχαίο ελληνικό κόσμο μεγάλη τελετουργία και εορτή,ήταν τά Βουφόνια δηλαδή η
θυσία προς τιμήν του Διός προστάτη των πόλεων[Διός Πολιέως,γιαυτό ονομάζονταν καί
Διπόλεια]μεγάλων βοειδών.Στήν αρχαία Αθήνα τελούνταν στην τελευταία πανσέληνο πρίν
το θερινό ηλιοστάσιο[μήνας Σκιροφοριών]και σε όλο τον ελληνικό κόσμο σε διαφορετική
εποχή ανά τοποθεσία. Οί ‘’Κεντριάδαι’’ συνοδοί πού τσιμπούσαν τά βόδια με τις
βούκεντρες τά οδηγούσαν στον βωμο του Διός και επίσης συνόδευαν κοπέλες
κουβαλώντας νέρό[λέγονταν Υδροφόροι]και πάνω στο βωμό είχε αποτεθεί η
‘’Ολοκάρπωσις’’ μια πανσπερμία μαζί με γλυκίσματα. Μέσα στο ιερό του βωμού
φυλάσσονταν ο ιερός πέλεκυς της θυσίας πού ραντίζονταν με το νερό των Υδροφόρων πρίν
τη θυσία.Εκεί τά βόδια πλησίαζαν στο βωμό και έτρωγαν τους καρπούς δίνοντας το
ξεκίνημα στον ‘’Βουφώνο’’ η ‘’Βουτύπο’’ δηλαδή τον εκτελεστή της θυσίας να κατεβάσει με
ορμή το πρώτο χτύπημα με τον πέλεκυ στο πρώτο βόδι πού έπεφτε νεκρό.Τότε σειρά
έπερναν οί ‘’Διαιτροί’’δηλαδή οί τεμαχιστές,πού έγδερναν και τεμάχιζαν τά ζώα.Οί
Υδροφόροι έριχναν το νερό για να ξεπλένουν. Τό Κρέας το έβαζαν σε τριποδικούς χάλκινους
λέβητες και το έβραζαν όλη τη νύχτα και την άλλη μέρα μοιράζονταν στον κόσμο μαζί με
βρασμένα χυλομένα δημητριακά. Μετά γινόταν και η συμβολική δίκη για την ευθύνη της
αιματηρής θυσίας. Η ευθύνη μεταβιβάζονταν στην μάχαιρα της θυσίας η οποία στο τέλος
ρίχνονταν στη θάλασσα.Στό βιβλίο Homo Necans του Γερμανού θρησκειολόγου Walter
Burkert μπορούμε να βρούμε όλες αυτές τις λεπτομέρειες μέσα από κέιμενα των αρχαίων
συγγραφέων Θεόφραστου,Πλάτωνος,Πορφύριου,Παυσανία,Αριστοφάνη.Στήν επιβίωση του
δρόμενου αυτού στην Ιμβρο με το ‘’Κουρμπάνι’’ τον Δεκαπεντάυγουστο στο χωριό
Αγρίδια,γίνετε η θυσία των βοδιών,ο τεμαχισμός και το βράσιμο του κρέατος όλη νύχτα σε
καζάνια και η προσφορά του την άλλη μέρα μαζί με την ‘’Κουρκούτα’’ το βρασμένο
σπασμένο σιτάρι. Επίσης την θυσία ξεκινούσε ο παλιός αρχιχασάπης του χωριού,όπως ο
‘’Βουφόνος’’ στην αρχαιότητα. Μία ακόμη πανάρχαια γιορτή των προγόνων μας ήταν τα
‘’Νεκύσια’’. Πρός το τέλος τού καλοκαιριού και τον αρχαίο μήνα Βοηδρομιώνα και την 5 η
μέρα του ιερή των Ευμενιδών[Ερινύες] υπήρχε η γιορτή ‘’Νεκύσια’’ η ‘’Γενέσια’’η ημέρα
των νεκρών όπου όλοι επισκέπτονταν τά νεκροταφεία κάνοντας προσφορές στους νεκρούς
και τους καταχθονίους θεούς και στο τέλος έκαναν το νεκρόδειπνο γέυμα προς τιμήν τους.
Στήν Ιμβρο και τά Αγρίδια μετά το ‘’Κουρμπάνι’’ ακολουθεί το ‘’νεκρόδειπνο’’ όπου
επιβιώνει αυτή γιορτή νά επισκέπτονται το νεκροταφείο και προσφέρουν γλυκά και
καρπούς μεταξύ τους. Βλέπουμε πανάρχαιες εορτές των προγόνων μας να τηρούνται ακόμη
στο πολύπαθο νησί πού τόσα πέρασε για να του βγάλουν την παράδοση του και την
ελληνικότητα του,ενώ αντίστοιχα στα άλλα νησιά του αιγαίου σπανίζουν τόσο σημαντικές
παραδόσεις από την αρχαιότητα.

Facebook Comments

Check Also

ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΜΑ ΑΓΩΝΟΣ 1821.ΑΡΘΡΟ 2ο.[του Γιώργου Ελιά απο Λήμνο]

Σε αυτό το δέυτερο κομμάτι της σειράς για τα γεγονότα του 21′ θα αναφερθούμε σε …

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.