Home / Όμηρος Ερμείδης / το Βηχάνι λαϊκή ονομασία, μέσα από την μυθολογία και την λαογραφία του Όμηρου Ερμείδη

το Βηχάνι λαϊκή ονομασία, μέσα από την μυθολογία και την λαογραφία του Όμηρου Ερμείδη

το Βηχάνι λαϊκή ονομασία, μέσα από την μυθολογία και την λαογραφία του Όμηρου Ερμείδη

Αναφέρεται από τον Γαληνό και τον Ιπποκράτη δια τις θεραπείες του αναπνευστικού συστήματος, ρίζα διαλυμμένη μέσα σε μέλι και γάλα γαϊδούρας.

Ίσως να είναι το Βίχιον που αναφέρει ο Διοσκουρίδης λόγω και της θεραπείας του βήχα.

Η σημερινή φαρμακευτική το χρησιμοποιεί ως βάση για τα πλείστα των αντιβηχικών φαρμάκων.

  Το Βήχιο το γνωρίζουμε με τις λαϊκές ονομασίες βηχάνι, χαμολεύκι και γλυκομάννα.

Ο Έλληνας ιατρός Διοσκουρίδης συνιστούσε την εισπνοή του καπνού του Βήχιου για το βήχα και το άσθμα.

Το Λατινικό όνομα του φυτού σημαίνει «διώκτης του βήχα» και ακόμα και σήμερα, τα τσιγάρα από βότανα περιέχουν βήχιο.

Είναι γένος φυτών της οικογενείας των προσωπανθών. Είναι πόες ή θάμνοι, άνευ παραφύλλων, άνθη διατεταγμένα κατά κεφαλίδες.

– Γνωστά είναι 15 περίπου είδη, των οποίων το κυριώτερο είναι :

α] Το Βήχιον το κάρχαρον ή η Tussilago farfala [λατινική ονομασία], το οποίο έχει ρίζες σαρκώδεις, πικρά φύλλα και άνθη εύοσμα. Τα οποία χρησιμοποιούνται κυρίως ως καταπραϋντικό του βηχός και ως αντιασθματικά.

Είναι γνωστόταττο φυτό εις ολόκληρο την Ευρώπη και εις ημάς με τις ονομασίες :

Βήχανι, βηχάνι, γλυκομάννα και χαμοκεύκη ή χαμολεύκι ή ή το Βίχιον ονομασία κατά τον Διοσκουρίδη.

Καλλιεργείται συνήθως το είδος τούτο δια τα ωραία του λευκά ή ελαφρώς ιριδοπορφυρώδη και εύοσμα άνθη του, των οποίων το άρωμα υπενθυμίζει το του ηλιοτροπίου. Ευδοκιμεί εις λεπτή και υγρή γη και εις μέρη μάλλον σκιερά. Πολλαπλασιάζεται ευκόλως δια καταβολάδων ή παραφυάδων. Το χόρτο του χρησιμοποιείται δια την τροφή των κτηνών.

Τα άνθη του και τα φύλλα του, του βηχίου του καρχάρου, αναγραφόμενα εις δόσεις 5-15 γραμμαρίων εις 200 γραμμάρια ύδατος υπό την μορφή εκχυμάτων ή αφεψημάτων χρησιμοποιείται ως φάρμακο βηχικό και καταπραϋντικό.

Το βότανο αυτό περιέχει φλαβονοειδή 8%, γλίχρασμα που αποτελείται από πολυσακχαρίτες, τανίνες σε ποσοστό 10%, βιταμίνη C και ψευδάργυρο. Οι πολυσακχαρίτες που διαθέτει έχουν αντιφλεγμονώδη δράση και σε συνδυασμό με τη βιταμίνη C ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, ενώ τα φλαβονοειδή του προσδίδουν αντιοξειδωτικές και αντισπασμωδικές ιδιότητες.

[η τελευταία παράγραφος είναι απόσπασμα από άρθρο της Κας Βασιλικής Λιανίδου εις την ακόλουθο ιστοσελίδα : http://www.rsts.gr/infobank/index.asp?xkey=302]

 

Απόσπασμα από το βιβλίου «Η χλωρίδα μέα από την μυθολογία και την λαογραφία» του Όμηρου Ερμείδη [Φεβρουάριος 2019]

Facebook Comments

Check Also

Ο Άφοβος και ο φοβισμένος στην αρχαιότητα και τον χριστιανισμό του Ομήρου Ερμείδη

Ο Άφοβος και ο φοβισμένος στην αρχαιότητα και τον χριστιανισμό του Ομήρου Ερμείδη Ελληνική μυθολογία, …

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.